Mijn vader stierf op 79 jaar in september 2007, hij werd 2 jaar voordien geopereerd van darmkanker maar kreeg geen nabehandeling. In juli 2009, ik was toen 51 jaar, kreeg ik een coloscopie omdat ik bloed bij de stoelgang had en mijn vader darmkanker had gehad. Bij het onderzoek was alleen te zien dat ik speen had.

Op mijn 56ste heb ik geen uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek ontvangen. Eind oktober 2014 ben ik met klachten van alle dagen bloed bij de stoelgang naar de huisdokter geweest. Maar hij schonk hier geen aandacht aan. De eerste maandag van de kerstvakantie ben ik terug naar de huisdokter geweest. Toen luisterde hij wel naar mij en belde hij zelf voor een afspraak, ik kon de volgende dag al naar het Jessa Ziekenhuis.

Die dokter vond het nodig om opnieuw een coloscopie te doen omdat het 5 en een half jaar geleden was. Hij wilde dat inplannen ergens in januari. Maar ik drong erop aan om dat onderzoek nog tijdens de kerstvakantie te laten doorgaan omdat ik in januari terug moest werken.

Op 31 december 2014 kon ik dus bij een collega van hem terecht voor een coloscopie en ik kreeg toen het verdikt “er is een tumor van 6 cm en ik ben voor 99 procent zeker dat het kwaadaardig is”. Mijn darm zat bijna volledig dicht, er was nog een heel klein gaatje, de dokter vroeg zich af of ik nog wel normale stoelgang kon maken. Dat had ik al lang niet meer, maar ik dacht dat er zoveel speen zat en dat ik ondertussen ook een darmontsteking had omdat ik ook slijm bij de stoelgang had en pijn in de onderbuik.

Ik moest op 2 januari terug gaan voor verdere onderzoeken om te zien of er uitzaaiingen waren. Die waren er gelukkig niet! Ik moest op mijn voeding letten want ik zou een darmobstructie kunnen doen. Op maandag 5 januari werd ik geopereerd. Toen dacht ik nog dat ik na 6 weken terug kon gaan werken omdat mijn vader ook geen nabehandeling gekregen had. Maar de week nadien kreeg ik te horen dat er in de kliertjes rondom de darm ook kankercellen gevonden waren en ik dus 12 beurten chemo zou krijgen.

Half februari ben ik gestart. De 2 eerste chemo’s verliepen op schema. Ik was wel echt ziek en had geen eetlust, maar ik was flink en de dagen dat ik goed was deed ik alles wat ik voordien ook deed en ging ik ook helpen op school. De dag voor mijn 3de chemo werd ik ‘s zondags via spoed opgenomen met buikpijn en omdat ik me echt niet goed voelde. Na verschilende onderzoeken werd duidelijk dat mijn appendix dringend moest weggenomen worden. De chemo werd een paar weken uitgesteld.

Vanaf toen ben ik nooit meer op schema geraakt. Mijn witte bloedcellen en bloedplaatjes waren gewoonlijk te laag. Dat maakte dat ik half november pas mijn laatste chemo kreeg. Ik ben altijd heel positief gebleven. Ben blijven fietsen en wandelen en deed al mijn huishoudelijk werk zelf.

Op 2 januari, na 1 jaar afwezigheid, ben ik terug halftijds gaan werken. En vanaf 1 maart werk ik weer voltijds. Ik ben heel dankbaar voor de nieuwe kans die ik krijg en ik ben blij dat ik weer mag en kan werken. Maar ik geniet ook van alle kleine dingen, elke dag opnieuw!

Dokter, uw lezing was uitstekend èn confronterend. De cijfers deden wel me wel even schrikken. En bij die foto van de mensen die chemo gekregen hadden, toen je wees wie al allemaal dood was, kreeg ik toch even kippenvel. Het is goed om iedereen te confronteren met de realiteit zodat ze alert zijn voor symptomen en zeker meedoen aan het bevolkingsonderzoek. Maar als je daar zit en pas je behandeling achter de rug hebt is het even slikken.

Zaterdag 21 mei wandel ik mee met Levensloop van Kom op Tegen Kanker in Hasselt. Ik moet er zelfs optreden met de djembégroep waar ik bij ben. Dat ben ik vorig jaar ook blijven doen, iedere week als ik geen chemo kreeg ging ik trouw naar de djembéles en dat deed me deugd, daar keek ik echt naar uit. En nu ben ik dankbaar dat de groep daar bij Levensloop mag en wil optreden.

Doe zo verder met je lezingen dokter! En ik hoop van harte dat je ook al de huisdokters in België kan bereiken.

groetjes,

Hilde

Reacties (30)

  • Anne

    16/05/2016 - 19:16

    Heel veel moed

    Beantwoorden
  • Linda Vansteenkiste

    16/05/2016 - 19:18

    Een heel mooi verhaal en hoop dat U volledig schoon nog vele jaren op,deze aardkloot kan leven. Ik wil echter de mensen die niet in remissie zijn, of die doodmoe zijn, vlug uitgeput enz. Vaak ook positieve instelling hebben. Iedere,persoon is anders, reageert anders en het is heus niet omwille van instelling dat ze genezen of alleen naar d chemo kunnen, hun hele huishouden kunnen doen, enz…. Ik ben ook positief en mijn 3 vriendinnen (lotgenoten) ook. Zij konden dat niet! Ik evenmin. Was nochtans positief, ging zelfs paardrijden met mijn definitief stoma. Omwille van een nog vrij recente stomabreuk met hersteloperatie, gaat dat nu niet meer. En ik moet ook verder. Heb ook COPD, auto-immuunziekten, enz…. Heeft niets met mijn instelling te maken, hoor. Al ben ik zelf zeer positief en moedig, ik werd geveld. En ik wil opkomen voor diegenen die ook positief zijn en toch (weer) ziek zijn. Te veel mensen die zoiets horen of lezen, gaan verdorie denken dat het hun fout is. Positieve verhalen zijn mooi, maar leiden niet alleen tot gezondheid. Je hebt het echt niet in de hand en hoe beter je er mee om kunt, hoe,mooier het leven. Maar nog eens : je wordt niet ziek of je kan niet meer of minder presteren omwille van… Nooit vergeten!

    Beantwoorden
    • Hilde

      19/05/2016 - 20:59

      Veel goede moed Linda!

      Beantwoorden
  • Appeltans Maria

    16/05/2016 - 21:42

    Met heel veel emotie en ook vol bewondering ,heb ik het artikel gelezen van Hilde en ook van Linda , heel graag wil ik jullie alle goeds toe wensen , Jullie zijn ontzettend moedig om zo openlijk met je getuigenis te komen.
    Heel veel respect ook voor Dr Colemont
    ik zou zeggen doe vooral door Dr aub
    Maria

    Beantwoorden
  • Ed

    17/05/2016 - 09:50

    Respect voor iedereen die openhartig durft getuigen over een levensperiode die je liefst voor altijd zou willen vergeten maar die omwille van de enorme impact voor altijd in je hart en je geest gebrand staat.
    Emoties delen laat ook wonden helen !
    Proficiat voor alle getuigenis-gevers !!!

    Beantwoorden
    • Hilde

      19/05/2016 - 21:01

      Alleen door te getuigen kunnen we het taboe rond kanker doorbreken. Dank u wel Ed.

      Beantwoorden
  • Greet

    18/05/2016 - 19:27

    Ik ben zo ontzettend trots op jou moed! Zo’n zware, moeilijke periode en toch bleef je er steeds opnieuw voor gaan en hield je de moed erin. Chapeau! Ik heb een mama uit de duizend en ik zie je ongelofelijk graag!

    Beantwoorden
    • Hilde

      19/05/2016 - 21:03

      Dank u wel Greet! Door de steun van heel veel mensen rondom mij kon ik dit en daar blijf ik dankbaar voor! xxx

      Beantwoorden
  • Ragie

    18/05/2016 - 20:07

    Je hebt dat goed gedaan!! ik ben fier op jou!
    <3 <3 <3
    dikke knuffel
    xx

    Beantwoorden
    • Hilde

      19/05/2016 - 21:04

      Dank u wel Ragie, xxx

      Beantwoorden
  • Betty Walbers

    19/05/2016 - 09:25

    Lieve Hilde,
    Ik heb je pas bij onze laatste chemobeurten leren kennen en was enorm getroffen door je moed! Je vertelde dat je bleef fietsen en wandelen, terwijl ik er zo bang voor was. Mij was immers verteld om op te passen voor de voeten ivm hand-voetziekte en vooral veel rusten…. Nu besef ik dat jou aanpak veel beter was: blijven bewegen!!!!! Door stil te zitten tijdens je ‘goeie week’ neemt je fitheid nog meer af! Natuurlijk is rusten tijdens de chemoweek vanzelfsprekend, het gaat ook niet anders. Er zijn ook steeds die rare bijwerkingen die telkens weer anders zijn. Maar we waren wel allebei steeds heel positief èh! We hebben ook veel gelachen op afdeling K3 (haha) en iedereen was er ook altijd heel lief voor ons. Het is ook wel fijn dat familie en vrienden je ook wel laten weten dat ze je graag zien. Als dat gezegd wordt blijft het heel bijzonder! Fijn om te lezen van je Dochter Greet :-)
    Sinds vorige maand weet ik dat al mijn testen ok waren en dat wens ik ook iedereen van harte toe!
    Ik wens je nog veel werk- en djembé-plezier! Geniet van het leven!

    Beantwoorden
    • Hilde

      19/05/2016 - 21:12

      Dank u wel Betty! Ik ben heel blij dat het goed met je gaat! En inderdaad, we hebben veel gelachen op de afdeling terwijl we chemo kregen. Ik bewonder de verpleging die dag in dag hun best doen om het de patiënten die chemo krijgen zo aangenaam mogelijk te maken. Ik ben dankbaar voor de tweede kans die ik krijg en ik geniet van het leven. Doe jij dat ook Betty!

      Beantwoorden
  • Bèr

    21/05/2016 - 21:37

    Je hebt dat héél goed gedaan make!
    Altijd even sterk en positief. Een dikke duim voor je ;-) Xx

    Beantwoorden
  • Diane Rijckx

    22/05/2016 - 09:02

    Bewondering voor zoveel doorzettingsvermogen en je optimisme! Sterke madam!

    Beantwoorden
  • maurice

    26/05/2016 - 13:32

    Dag Hilde , het is wel confronterend om je verhaal zo in detail te lezen,
    maar goed dat je zo positief bent gebleven, maar dit zit in je natuur, zo ken ik je! Maar het vraagt volgens mij toch veel moed, maar je ziet nu wel het resultaat!

    Beantwoorden
  • Diana

    26/05/2016 - 20:59

    Je bent een sterke, superlieve en toffe madam Hilde.
    Je hebt dat goed gedaan, om fier op te zijn.
    We zagen je graag komen iedere week, maar wisten dat als je er niet was, je weer een beetje verder op schema zat.
    We gaan er nog dikwijls samen een lap op geven. :-).

    Beantwoorden
    • Hilde

      27/05/2016 - 12:39

      Inderdaad, we gaan er zeker nog dikwijls een lap op geven, die dinsdagavonden daar keek ik naar uit, want die djembé gaf me echt energie en van die lieve mensen in de groep kreeg ik veel steun.

      Beantwoorden
  • Estelle

    17/06/2016 - 10:10

    De positieve verhalen geven hoop en moed om verder te doen, absolúút!
    Maar soms komt het inderdaad over alsof we het meer zelf in de hand hebben dan werkelijk het geval is. Ik werd getroffen op mijn 39ste, met 2 nog heel jonge kinderen in huis. Nooit gerookt of gedronken. Geen overgewicht. Misschien geen gezondheidsfreak maar zeker ook niet echt ongezond bezig. Geen voorgeschiedenis van kanker in de familie. Geen klachten die me “op tijd” verwittigden. En toen overkwam het mij. Soms is het gewoon ook dikke dikke pech. Ik heb het geluk meestal veel leuke dingen te kunnen doen met vele lieve mensen in mijn “goeie weken”. Ik ben al lang in behandeling en soms begint het echt door te wegen. Ik ben van plan ervoor te blijven gaan en positief te blijven. Maar soms…is het stevig balen…en heb ik geen zin om een schuldgevoel aangepraat te krijgen…
    De strijd tegen darmkanker moet onverminderd voort gaan. Maar waak er aub over dat mensen die toch getroffen worden zich niet schuldig hoeven te voelen. Dat heeft geen enkele zin.
    Met sympathie,
    Estelle

    Beantwoorden
  • Hilde

    04/07/2016 - 12:41

    Dag Estelle, er treft u geen enkele schuld, het overkomt u gewoon, jammer genoeg….. Het is inderdaad dikke pech hebben. Ik wens je heel veel goede moed om vol te houden, want het weegt soms echt door. Weet dat je niet alleen bent in je strijd en ik duim extra voor je. Groetjes, Hilde

    Beantwoorden
  • Sally

    08/08/2016 - 01:11

    Dag Hilde,
    Op vakantie vertelde je mij al jouw verhaal en heb het nu nog eens herlezen op de site. Niet alleen tijdens je ziekteproces was je een doorzetter. Nu, een paar maanden na je laatste chemo heb ik een vrouw mogen leren kennen die niet bij de pakken blijft stil zitten maar elk moment volop wil gaan voor die tweede kans die ze kreeg. Genieten van een stevige fietstocht, een goed gesprek of iets lekkers om te eten, zijn de dingen waarvoor je gestreden hebt en waarvan absoluut nog lange tijd wil blijven genieten. Ik heb jou ervaren als een zeer warme en strijdvaardige vrouw en ben zo dankbaar dat ik jou mocht leren kennen. Het ga je goed! Sally X

    Beantwoorden
  • Hilde

    22/08/2016 - 12:37

    Dank u wel Sally, ik ben ook heel dankbaar dat jij op mijn levenspad kwam, een leerkracht vol passie, een directie met een warm hart en vol enthousiasme, doe zo verder! Liefs, Hilde

    Beantwoorden
  • annelies

    24/08/2016 - 22:06

    Lieve Hilde,

    Toen je bij ons op vakantie kwam, had ik direct een speciaal gevoel met je! Je bent een prachtvrouw en hebt dit super geschreven! Ik ben ervan overtuigd dat als je positief in het leven staat, sowieso een stapje voor hebt! We hebben super genoten van je en jullie gezelschap en doe zo voort! Warme knuffels, Annelies en coxxxx

    Beantwoorden
  • Hilde

    27/08/2016 - 19:18

    Dank u wel Annelies, er was inderdaad vanaf het eerste moment een band. En bij iedere volle maan zullen we op een speciale manier verbonden zijn. Dikke knuffel, Hilde.

    Beantwoorden
  • Rolanda pluymers

    28/01/2017 - 18:50

    Lieve Hilde,
    Het is toch pakkend jouw getuigenis te lezen.
    Je hebt alles ondergaan zonder te klagen.
    Je bent een straffe madam.
    Ik ben blij dat ik je ken.
    Dikke knuffel.
    Rolanda

    Beantwoorden
  • Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een sterretje *

Doe een gift

Red een leven. Het kan in 1 minuut!

#GeefOmJeDarm

Bestel wielersokken Serge Baguet

Esperity®

Op Esperity® kun je steun vinden bij lotgenoten en mantelzorgers, je ervaringen delen en je gezondheidsstatus opvolgen. Daarnaast kun je een overzicht vinden van klinische studies in je omgeving. Klik hier om te registreren en kom in contact met lotgenoten.

© 2017 VZW Stop Darmkanker - Ondernemingsnummer: 0847.289.456 - ING BE67 3631 0165 1087 - Website geschonken door Edge.be uit Antwerpen.

User Login