De titel van bovenstaand persbericht lijkt me wat ongelukkig ongekozen. De combinatie van ‘jonge mannen’ ‘extra geld’ & ‘lokken’ zou bij sommige lezers misschien wel een ander belletje doen rinkelen. Daar ga ik het niet over hebben.
Dit initiatief van de Vlaamse overheid juichen we bij onze vzw Stop Darmkanker absoluut toe.De globale deelname (dadelijk meer daar over) aan het bevolkingsonderzoek darmkanker is in Vlaanderen nog steeds onvoldoende.
Het zijn bovendien de ‘jonge mannen’ (=in deze context is dat tussen 50-54 jaar) die het slechtst scoren. Amper 1 op 3 gaat in op de uitnodiging om zijn stoelgang gratis te laten onderzoeken op spoortjes bloed die je met het blote oog niet kan zien.
Het verhaal van strafpleiter Walter Damen is velen bekend. Zijn eerste uitnodiging verdween in de vuilbak, de tweede uitnodiging -twee jaar later- zorgde voor een ‘door het oog van de naald’ moment. Zelf liet hij optekenen: “Het is mijn eigen fout dat ik darmkanker kreeg, dwaas die ik was…om de test niet te doen!” Er zijn nog teveel Walter Damen’sen in Vlaanderen.
Erg benieuwd welke campagne de Vlaamse overheid uit zijn hoed zal toveren om deze groep ‘jongeren’ te overtuigen om mee te doen. Dat zo’n campagne flink wat geld kost is geen nieuws. Het had nieuw(s) kunnen zijn als we een fractie van dat bedrag van de overheid kregen om extra campagne te voeren. Want dat is wat Stop Darmkanker al méér dan 15 jaar doet, iedere dag opnieuw, zonder subsidie van de overheid.
Wat me vooral stoort is wat in de eerste alinea van het persbericht staat. Toeval of niet, bewust of onbewust worden dekkingsgraad en deelnamegraad voor de zoveelste maal door elkaar gebruikt. Wie niet met de ‘materie’ vertrouwd is zal zich afvragen waarover heb je het nu?
Wel, liefste lezer, de deelnamegraad schommelt niet tussen de 65 en 66%, maar bedraagt nog geen 50% (48% om precies te zijn in 2024). Het is dus niet zo dat we nog maar 5% moeten overbruggen om “70% te halen”. Het is meer, veel meer! Minstens 20%. Wat hier staat is dus niet correct, andermaal! “If you use numbers, use the right numbers!” vertelde ik altijd aan mijn assistenten.
Moeten we dit soort ‘opsmukkerij’ volharding in de boosheid noemen? Of is het gewoon ‘onkunde’ of ‘onwetendheid’? Ik word er stilaan moedeloos van, maar ik zal het blijven aankaarten. Dekkingsgraad is absoluut niet hetzelfde als deelnamegraad. Dat weten ze bij de Vlaamse overheid maar al te goed. Of wordt de fout weer in de schoenen van de brave journalist geschoven? Wie zal het zeggen?!
P.S. In een vorige blog heb ik er al eens over geschreven!
Tot blogs,
Luc Colemont
