Mijn verhaal begint eind 2014, ik had bloed in mijn stoelgang en dus ging ik zonder verwijl naar de dokter. Nadat ik hem had gezegd dat ik al jaren last had van bloed speen dacht hij dat het dat weer was die de kop op stak. Dat stelde mij gerust maar het bloed bleef en ik kreeg er diarree bij, dus terug naar de dokter, er werd beslist een coloscopie te laten uitvoeren.

Nog altijd van geen kwaad bewust ben ik begin januari 2015 daar naar toe gegaan, de uitslag ervan zette mij direct met mijn beide voeten op de grond een kwaadaardige tumor van 8cm groot. Na een MRI werd er beslist mij 25 bestralingen te geven en een ondersteunende chemokuur van 5 weken. Begin februari werden de voorbereidingen voor de bestralingen gestart en werd een poortkatheter geplaatst. Eind februari begon de bestraling maar na 2 bestralingen moest ik dringend binnen via spoed want het was niet meer te doen van de darmkrampen de tumor was door de bestralingen uitgezet en had voor een blokkade van mijn dikke darm gezorgd. Er werd een stent geplaatst. Na drie weken ziekenhuis kon ik eindelijk stoelgang maken en kon ik eindelijk opgelucht naar huis.

Na een periode van rust en aansterken vanwege de bestraling werd ik op 20 mei geopereerd, de tumor werd verwijderd en er werd een voorlopig stoma geplaatst. 14 dagen later werd ik wakker op de afdeling intensieve zorgen van het St Augustinus ziekenhuis in Antwerpen (waar ik enorm goed ben verzorgd geweest, want dank zij hen ben ik er nog). Mijn darm was de nacht na de operatie terug afgescheurd, dus volgde er met spoed een nieuwe operatie waar de voorlopige stoma werd verwijderd en een definitieve stoma werd geplaatst Ik heb tijdens die operatie een septische shock gekregen waardoor ze mij 14 dagen in coma hebben gehouden. Na 3 weken en verlost van mijn maagsonde mocht ik naar mijn kamer, wat een opluchting…

Maar mijn geluk was van korte duur want goed op mijn kamer moest ik braken en er werd terug een maagsonde geplaatst. Na een maand van vallen en opstaan mocht ik eindelijk naar huis wat was dat mooi eindelijk met mijn vrouwtje terug thuis! Wat waren wij gelukkig enkel nog verpleging aan een drain die ik nog had zitten,de andere wonden waren dicht.

Het geluk was echter weer van korte duur want de volgende avond kon ik het niet meer houden van de pijn er was een abces gekomen op een van de dichtgegroeide wonden, terug via spoed naar het ziekenhuis, daar werd een drain geplaatst. Na drie weken was de drain droog en na verwijdering ervan mocht ik terug naar huis, zelf voelde ik mij niet zo goed maar ja na 2 maanden ziekenhuis ben je blij om naar huis te mogen gaan.

Terug was de blijdschap van korte duur want dezelfde nacht kwam ik wakker en moest ik braken dus terug via spoed het ziekenhuis binnen met mijn braaksel mee. Het bleek darmvocht te zijn resultaat terug een maagsonde geplaatst. Na een scan onderzoek bleek er een perforatie te zijn in de verbinding van de dunne en de dikke darm waar de voorlopige stoma had gezeten. Er werd beslist mij eerst een maand op krachten te laten komen want een derde zware operatie in twee maanden tijd is niet evident. Daar lag ik daar terug met een maagsonde en niet wetende hoe het verder moest, gelukkig had ik enorm veel steun van mijn vriendin en haar kinderen, zonder hen zou het toch zo moeilijk geweest zijn.

De derde operatie heb ik met glans doorstaan de pijn was er wel maar ik voelde mij nu elke dag beter worden op 15 september ben ik dan terug ontslagen geweest. Ik had er een heel ander gevoel bij dan voorheen, ik ben daarna nog tweemaal kortstondig opgenomen geweest voor inwendige spoelingen maar nu gaat alles goed buiten een wondje die nog niet wil toegroeien aangezien het in verbinding staat met het stukje darm die nog aan mijn sluitspier hangt maar volgens de dokter gaat dat in orde komen met lavementen.

Met deze getuigenis wil ik iedereen die darmkanker heeft een hart onder de riem steken en dat ze zeker hun moed niet mogen verliezen. Op 20 Mei 2015 gaven de dokters mij nog 10% overlevingskans en nu kan ik terug bijna alles doen als voorheen.

Jan

 

 

Reacties (13)

  • Anne

    10/04/2016 - 20:46

    Heel veel moed en sterkte. Nog maar eens een bewijs dat screening zelfs onder de 50 jaar nodig is. Daarom volmondig eens met het initiatief van dr Colmont en zijn team. Spreek helaas ook van ondervinding ik was bij de diagnose 41 jaar met uitzaaiingen naar de lever. Gelukkig heeft men alles kunnen verwijderen en heb ik juli 2o15 mijn laatste chemi gehad.

    Reply
  • Sigi

    10/04/2016 - 22:32

    Dank voor je getuigenis. Bij mij is 2 maanden geleden darmkanker ontdekt en ik heb inmiddels ook een stoma en ben al geopereerd, omdat er een abces op de (grote) tumor gekomen was. Mijn 5 weken chemo en bestralingen starten overmorgen en ik ben wel een beetje bang. Jouw verhaal geeft me weer wat moed. Ik wens jou en mij en alle andere patiênten het allerbeste. Groetjes, Sigi.

    Reply
  • Filip

    10/04/2016 - 22:54

    Beste Jan,
    Jouw verhaal maakt het nog maar eens duidelijk hoe venijnig deze ziekte is. Ze beinvloedt je ganse leven. Ik wens je echt veel moed en doorzetting. Dat je die hebt, komt mooi naar voor in je verhaal. Als lotgenoot (mijn getuigenis heb ik eerder gepost) weten we als geen ander welke emoties, radeloosheid, pijn en angst schuil gaan achter onze verhalen. Familie, vrienden ze zijn nodig om je op de been te houden. Ze doen je bovenmenselijk vechten om die sluwe vos klein te krijgen… Ze vechten zo hard mee… We mogen ze nooit vergeten… Zondag loop ik met 20 vrienden de 10 miles van Antwerpen… Ik loop ze mee voor jou en al die andere die dit monster aan het bestrijden zijn…
    We will fight on!!!!

    Reply
  • Elke

    10/04/2016 - 23:17

    Beste Jan, zoals Filip het stelt, kan ik het alleen maar beamen, heb ook radio, chemo, operatie, tijdelijke stoma, uitzaaiing, terug operatie achter de rug… Alleen kunnen de complicaties bij jou wel tellen ! Maar je bent gelukkig stilaan aan het zinde van de rit en vanaf nu is de only way up ! Blijven gaan en geloven ! Veel courage nog !

    Reply
  • van haevere bea

    10/04/2016 - 23:58

    Beste Jan,
    ja het vraagt veel moed je er door te slaan, spreek uit ondervinding ben zelf 7 maal geopereerd, ook allerlei compicaties, dat is nu een jaar geleden en zie het nog allemaal voor me, heb nu ook een vaste stoma en heb daar met leren leven ,we moeten wel! Wens je nog veel succes en moed om door te gaan!

    Reply
  • Magda V.

    11/04/2016 - 00:21

    Beste Jan,
    Je hebt al een serieuze lijdensweg achter de rug. Laten we duimen dat het nu enkel nog de goede kant uitgaat.
    Heel veel sterkte en van harte beterschap dag na dag. Het ga je goed!

    Reply
  • Caroline

    11/04/2016 - 08:31

    Dag Jan
    Ik wens je héél veel geluk toe in je herstel van die verdomde ziekte als darmkanker. Gelukkig ben je er vroeg bij zonder uitzaaiingen. Je kan volledig genezen ook een vriend gehad hij is super nu.
    Met je vrouwtje en alle mensen die je lief zijn geraak je er, door al je moed wordt je sterker. Mijn man heeft de ziekte te laat opgemerkt veel uitzaaiingen intussen 3 jaar gestorven we hebben nog 5 prachtige jaren samen gehad,
    pluk de dag !!!!

    Reply
  • Bosman Marc

    11/04/2016 - 10:08

    Collega. ….
    Ook blijvende stoma. …wel volledig genezen verklaard. ..8 jaar geleden. …

    Reply
  • Rita

    11/04/2016 - 11:26

    Beste Jan,

    Héél moedige getuigenis. Bedankt! Wens je een algeheel herstel toe.
    Indien de regering het financieel niet aan kan om iedereen, ook mensen onder de 58 jaar, de mogelijkheid te bieden zich gratis te laten screenen: bij de huisarts kan je een test laten doen voor 6 euro. Heb ik trouwens gedaan.
    Geniet van je nieuwe leven!

    Reply
  • Béa De Voght

    11/04/2016 - 11:29

    Wat een moeilijk jaar heb je achter de rug met enorme hindernissen..Maar het lukt u wel met de hulp van je vrouw en vrienden..Heel veel moed en succes XXX

    Reply
  • Wendy

    11/04/2016 - 12:31

    Veel moed en doorzettingsvermogen hebben je geholpen in je strijd. Heb de strijd van heel dicht meegemaakt bij mijn papa. Helaas had dit geen goed einde. Ik ben er ook van overtuigd dat de screening veel vroeger zou moeten gebeuren. Mijn papa was maar 49 toen hij gestorven is. Zeker als het bewezen is dat het erfelijk is. Mijn zus en broer hebben beide de ziekte van crohn. En beide op dezelfde plaats als waar papa zijn kanker is begonnen.Ik wens je nog veel beterschap toe. En gelukkig heb je de juiste mensen rond je die je ten volle steunen.

    Reply
  • Herman Lenaers

    11/04/2016 - 13:54

    Ja Jan, wij begrijpen dat zéér goed. Mijn echtgenote kreeg in november 2014 na een coloscopie ook te horen dat ze darmkanker had en dat er kans was op een obstructie, dus onmiddelijk operatie. Er werd 70 cm dikke darm weggenomen en na de operatie kregen wij te horen dat ze voor 90 % genezen was, dus geen chemo, maar wel regelmatige controle. Bij een scanneronderzoek in november 2015 bleek echter dat er nieuwe tumor in haar buik zat, met uitzaaiingen op het buikvlies, dus nu wel chemotherapie.
    Een operatie hiervoor is zeer risicovol, zeker gezien haar leeftijd (72) en krijgt ze dus nu om de veertien dagen chemotherapie en dit voor onbepaalde duur. De nevenverschijnselen van de chemo zijn onvoorspelbaar en regelmatig steekt er wel iets de kop op. Zo heeft zij twee maand geleden een longembolie gekregen. Bij elke chemosessie wordt ook eerst het bloed getest en indien er te weinig witte bloedcellen zijn wordt de chemo uitgesteld. Vermits zij echter de chemo nodig heeft heeft men nu besloten om na elke chemosessie een spuit “Neulasta” toe te dienen. Dergelijke injectie activeert het beenmerg om witte bloedcellen aan te maken zodat men toch om de veertien dagen chemo kan toedienen.
    Zulke spuit kost 1.500 euro per stuk en wordt gelukkig terugbetaald door het ziekenfonds. Niettegenstaande alle problemen die deze ziekte met zich meebrengt geven wij de moed niet op en trachten wij nog een zo normaal mogelijk leven te lijden. Deze raad willen wij U ook geven. Laat de moed niet zakken en tracht de zonnige kant van het leven te zien. Mijn echtgenote haar vriendin krijgt bv al acht jaar chemotherapie en blijft niettegenstaande toch nog altijd zeer optimistisch. Dus ook voor U Jan “Een HARD onder de riem”

    Reply
  • Marc Wuyts

    26/03/2018 - 09:28

    Ik ben 63 jaar en mijn vrouw 60, wij hebben nog nooit een test ontvangen tegen darmkanker. Wat moeten we doen?

    Reply
  • Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een sterretje *

Kom in actie

Start een actie of doneer! start een actie of doneer
AG Insurance - bedrijven stoppen darmkanker

Esperity®

Op Esperity® kun je steun vinden bij lotgenoten en mantelzorgers, je ervaringen delen en je gezondheidsstatus opvolgen. Daarnaast kun je een overzicht vinden van klinische studies in je omgeving. Klik hier om te registreren en kom in contact met lotgenoten.

© 2018 VZW Stop Darmkanker - Ondernemingsnummer: 0847.289.456 - ING BE67 3631 0165 1087 - Website geschonken door Edge.be uit Antwerpen.

User Login