Dit is mijn verhaal. Ik ben Benny Bruggeman, de zingende ober. Mijn job is mijn hobby. “Mensen gelukkig maken is mijn leven, dat is mijn positieve mindset. Die houding heeft me ook geholpen tijdens het moeilijke jaar dat ik heb meegemaakt.”
Bij het eerste bevolkingsonderzoek kreeg ik goed nieuws: negatief, geen afwijkingen. Twee jaar later opnieuw goed nieuws: geen afwijkingen.
Nog eens twee jaar later, bij het derde onderzoek in 2024, was er wel een lichte afwijking en kreeg ik het advies om een coloscopie te laten uitvoeren.
Volgens dokter Dirk Bresseleers (hartspecialist in Kapellen) was dat niet uitzonderlijk. Hij zei: “Benny, ik heb dit al vier keer laten doen. 50% is negatief, 47% is een poliepje dat wordt weggehaald en dan ben je weer jaren gerust. 3% is kanker.”
Hij verwees me door naar het Jan Palfijn-ziekenhuis in Merksem.
27 december 2024 – Coloscopie
Toen ik wakker werd, zag ik aan het gezicht van mijn vrouw dat het niet goed was. De arts kwam bij me en zei: “Ik heb slecht nieuws, maar ook goed nieuws. Het is kanker… maar we zijn er snel bij en we gaan u genezen.”
2025 – Het traject
Natuurlijk kwam dat nieuws hard binnen. Ik werd opgevolgd door oncologe Dr. Quirine Van Pelt. Elke arts die ik zag gaf duidelijke uitleg. Ze vertelde dat er een kans (1 op 3) was dat ik misschien niet geopereerd moest worden, maar dat ze geen enkel risico zou nemen als er toch nog iets aanwezig was. De kanker zat aan de endeldarm, een gevaarlijke plaats voor darmkanker. Ik had gelukkig het voordeel dat het in het bovenste deel zat. Lag het dichter bij de anus, dan had ik bij een operatie waarschijnlijk levenslang een stoma gehad.
Behandelingen
- 5 maal opmetingen voor bestraling in Klina Brasschaat.
- Bestralingen in Klina Brasschaat – waarvoor grote dank aan het hele team
- 2 weken rust.
- Chemotherapie in Jan Palfijn – een ongelooflijk lieve, toffe, professionele en empathische afdeling. Heel veel dank daarvoor!
Daarna kreeg ik:
- Vervolgens 5 keer een cyclus van 3 weken chemo: op maandag baxter, daarna 2 weken chemopillen
Gelukkig werd ik niet ziek, al was ik na de derde kuur wel erg vermoeid. Toch ben ik in die periode 100% blijven optreden. Het bracht me in een andere wereld en hield me weg van negatieve gedachten. Soms moest ik, wanneer ik in West-Vlaanderen was gaan optreden, op de terugweg twee keer stoppen om in mijn camionette een half uurtje te slapen. Maar beter dat… dan de engelbewaarder moeten vertrouwen tijdens het knikkebollen.
Controles
Na de behandelingen volgden een kleine coloscopie en een MRI. 98% van de tumor was verdwenen, maar een klein puntje gaf toch nog twijfels. Geen risico dus: toch opereren. Dat was even een domper. Maar er is maar één weg vooruit, en dat is met een positieve mindset blijven doorgaan.
Voorbereiding op de operatie
Mijn oncologe verwees me door naar Dr. Stefanie Devriendt. Ze zei letterlijk:“Moest ik in uw stoel zitten, dan zou ik ook voor de handen van dokter Devriendt kiezen.”
Tijdens de consultatie met Dr. Devriendt had ik meteen een goed gevoel. Ze gaf een duidelijke uitleg, met tekening erbij, en vooral een eerlijke waarschuwing dat het om een zware operatie gaat. Deze operatie werd uitgevoerd door 3 artsen van de ZAS-groep zijnde: Dr. Stefanie Devriendt (Jan Palfijn Merksem), Dr. Yves Pirenne (Middelheim) en Dr. Frank Van Sprundel (Cadix) De ingreep vond plaats op 1 augustus 2025.
Tien dagen ziekenhuis, ondersteund met pijnstillers zoals paracetamol, Brufen forte en medrol.
Thuis begon het pas echt: zenuwpijnen aan de aars, van 10 augustus tot begin november. Ik kon nauwelijks zitten en kocht zelfs een donutkussen. De pijn was enorm. Tijdens een consultatie legde ik het wat plastisch uit: “Dokter, ik voel me precies een gevangene die zijn zeep heeft laten vallen…. U begrijpt me wel”. Ze legde uit dat door de operatie langs buik en aars verschillende kanten zenuwpijn normaal kan zijn. Iedereen reageert anders.
Over ongemakken waar weinig over gesproken wordt
Er zijn veel zaken die kunnen optreden. Bij mij: het duurde 2 maanden voor ik opnieuw een erectie kreeg, toch even schrikken. Een orgasme zonder ejaculaat: tijdens de operatie is het kanaaltje verplaatst en komt het in de blaas terecht. Vreemd, maar niet gevaarlijk.
Herstel in het ziekenhuis
Na de operatie voelde ik me aanvankelijk verrassend fit. Eten en drinken gingen goed, geen pijn. Tot de nacht viel: hevige pijn, braken en gal, het was extreem zwaar. De arts stelde een maagsonde voor om de maag rust te geven, vervelend maar het hielp. Vier dagen geen vast voedsel, alleen baxters, maar het kwam goed.
Na tien dagen ziekenhuis leerde de ik hoe ik de stoma moest verzorgen. Eenmaal thuis ging het aanvankelijk mis: lekkage, paniek! Dankzij het gespecialiseerde team van Belly Care (stomaverzorging aan huis) kreeg ik gedurende vier maanden deskundige begeleiding. Hun steun was essentieel bij mij thuis, vooral tijdens optredens wanneer een ongelukje zeer ongemakkelijk had kunnen zijn had ik baat bij hun 2 dagelijkse verzorging. Mijn respect voor mensen die permanent met een stoma leven is hierdoor alleen maar gegroeid.
Volgende stappen en controles
Op 7 november 2025 had ik een consultatie bij Dr. Stefanie Devriendt ivm het verwijderen van de tijdelijke stoma. De uitleg was, zoals steeds, helder met duidelijke tekeningen. Er werd ook gesproken over het LAR-syndroom (Low Anterior Resectie Syndroom), maar de arts legde uit dat dit niet bij iedereen voorkomt en dat de behandeling persoonlijk wordt aangepast.
20 november 2025 – verwijderen van stoma
Na drie dagen mocht ik naar huis zodra de stoelgang op gang was. Thuis was het eerste toiletbezoek nog lastig, maar het belangrijkste was dat de normale darmfunctie langzaam terugkeerde. Ongemak bij herstel thuis, veel naar toilet moeten gaan en bijkomende pijn van geïrriteerd achterwerk.
Opvolging
Regelmatig door oncologe Dr. Quirine Van Pelt en chirurg Dr. Stefanie Devriendt. Controles elke 3 maanden. Volgens de dokter kan het 6 tot 12 maanden duren voordat mijn lichaam volledig hersteld is. Dan 2x per jaar dan om de 3 jaar.
Mindset en steun
Tijdens deze periode ben ik beperkt blijven optreden. Mijn positieve mindset hielp enorm en dit is ook belangrijk voor mijn partner, familie en vrienden. Zij dragen mee de angst en onzekerheid – kleine woorden, bezoekjes, glimlach en humor betekenen veel.
Dank
Aan mijn vrouw, kinderen, familie en vrienden! Het oncologisch team van Jan Palfijn o.l.v. Dr. Quirine Van Pelt. Het ziekenhuispersoneel van Cadix, verdieping 8, afdeling heelkunde. Het topteam van Belly Care (MBC Thuisverpleging). Dr. Luc ‘Colon’ Colemont en het hele ‘Stop Darmkanker’-team voor hun inspanningen om bewustzijn te creëren rond de gratis test.
Slotgedachten en oproep
Het bevolkingsonderzoek heeft mijn leven gered. Wees niet bang of denk niet “het is niets voor mij”. Vroege opsporing kan veel leed voorkomen. Nu is het tijd voor rust, herstel en 100% vooruit kijken.
Nu – één week na het verwijderen van de stoma
De darmen leren opnieuw te werken. Dat gaat met kleine ongemakjes, maar elke dag gaat het beter.
Belangrijkste
Alle kanker is uit mijn lichaam, oef! Nu voluit recupereren en 100% vooruit.
